STRUINEN OVER DE VELUWE

zaterdag 20 december 2014

Vliegend hert

Nu struin ik al heel wat jaar over de Veluwe en hoewel in best veel herten ben tegengekomen, het vliegend hert was een zeldzaamheid.
O ja af en toe zag ik er wel ééntje maar die had het loodje al gelegd en dat is wel te zien aan het gaatje in zijn schild. Dit jaar was een prima jaar en ik heb vele levende exemplaren mogen aanschouwen.


Het vliegend hert is de grootste kever die hier voorkomt en dankt zijn naam aan zijn enorme kaken die aan het eind vertakt zijn en lijken op een gewei van een hert. Het vrouwtje heeft deze niet.



Het vrouwtje heeft weleenswaar kleinere kaken maar deze zijn krachtig en sterk. Ze knagen gaten in het schors, liefst van beuk of eik, om zo de sapstromen op te likken.
De larve van het vliegend hert leeft uitsluitend van hout. Dit voedsel bevat niet veel voedingsstoffen terwijl de larve erg groot met worden om zich te kunnen verpoppen.
Het voedsel aanbod bepaald dus de grootte van het vliegend hert en deze hebben zeker genoeg gehad.




Zodra je te dicht bij komt, neemt het vliegend hert zijn gevechts houding aan en daar blijft het ook wel bij want zijn kaken zijn om te imponeren en dat doen ze zeker.


Het was mooi om deze kevers die zo kwetsbaar zijn te mogen zien en te kunnen fotograferen. 



Vrolijke groetjes Renée


zondag 30 november 2014

De eekhoorns op het kerkhof

Er is alweer een zomer verstreken en nu pas vertel ik iets over het eekhoorn project.
In het voorjaar kwamen er veel eekhoorns bij mij in de tuin. Ze hadden honger en we voeren de vogels dus....eten genoeg. Klaartje een zwanger vrouwtje kwam het meest en ze was soms zo moe dat ze in slaap viel tijdens het eten.






 Ze moesten om bij onze tuin te komen een drukke weg over er waar ik al bang voor was gebeurde...er werd 'n jong mannetje doodgereden.
Toen ben ik met de gemeente gaan praten, zij zijn eigenaar van het terrein en ik mocht de eekhoorns
op het terrein voeren. De kasten werden opgehangen en rondom de bomen legde ik hazelnootjes, walnootjes, zwarte zonnepitzaadjes en stukjes appel en natuurlijk pina's neer en het werkte. De eekhoorns kwamen niet meer in de tuin maar waren druk bezig om nu op hun terrein de nootjes voor de winter te begraven.



De vrouwtjes kregen hun jongen en die droppies kwamen al gauw meedoen.



Op het terrein nestelen ook groene en bonte spechten dus er zijn genoeg verlaten spechtenholen  voor de eekhoorns om te overwinteren.




9 eekhoorns  wonen er nu en er hangen 4 voerkasten. hun vachtjes veranderen langzaam van kleur, van rood, roodzwart naar grijs, hun winterkleurtjes. Ze komen niet zo vaak meer op de grond, eten en schieten dan de bomen weer in. Natuurlijk blijf ik ze voeren in de winter en ze hebben het goed,wat wel duidelijk aan ze te zien is. Het zijn prachtbeestjes en met veel plezier heb ik ze deze zomer verwend en nu ze het weten komen ze de winter wel door.










Vrolijke groetjes Renée





zondag 27 april 2014

Na de brand

in het park de Hoge Veluwe zijn we gaan kijken of we nog wat amfibieën of reptielen konden helpen. Meestal kruipen deze dieren onder hout en inderdaad vonden we nog veel salamanders. Kleintjes , de juvenails maar toch.  Het vuur was er wel overheen gegaan en ze waren behoorlijk uitgedroogd. Ze konden onmogelijk door de as het water bereiken dus hebben we ze een handje geholpen en bij het Deelensewas aan de kant gezet, een ven die gespaard is gebleven.




Ze bleven een poosje zo liggen maar na een tijdje werden ze weer wat levendiger en kropen weg tussen het gras en mos in het water.

We werden er niet vrolijk van, al die zwart geblakerde hei en toen we nog een vos zagen die volkomen de weg kwijt was, nog zwart van al het roet waar die doorheen gegaan was, besefte wat een impact de brand heeft gehad op de flora en fauna.



3 dagen hebben we salamanders overgezet en op de derde dag eindelijk regen en zagen we de hindes weer en dat maakte dat we ons weer wat prettiger voelde.....we hadden al gehoord dat zij naar veilige gebieden waren gegaan maar nu zagen we ze met eigen ogen. Ze waren wel schichtig en allert maar dat is niet zo vreemd natuurlijk.



Ook nog een zandhagedis en adder gezien



Na de Hoge Veluwe ben ik mijn eigen monitor gebieden weer ingegaan. Ik had heel erg behoefte aan water en veel groen en heb dus naar de kikkervijver weer opgezocht. De groene kikker zijn al druk aan het kwaken en het mannetje van de ringslang zwemt ook weer rond. 






Vlinders fladderen weer en de vuurjuffers zetten hun eitjes al weer af in het water.



Moeders mooiste zijn er ook weer en daar wordt je zo vrolijk van



Door de gebeurtenissen van de afgelopen tijd besef je weer hoe kwetsbaar onze natuur is en dat we er alles aan moeten doen om dit te behouden.

Vrolijke groetjes Renée





donderdag 17 april 2014

Moeflons en hun lammeren

Moeflons zijn de kleinste wilde schapen en kunnen toe met een karig dieet van boomknoppen, twijgen, jonge bladeren en grassen.
Het zijn van nature schuwe dieren. De kudde die ik regelmatig tegenkom is behoorlijk groot maar dat komt ook door de de vele lammeren die er nu bij zijn.
De eerste keer dat de kudde uit het bos de wei kwam oprennen waren de lammetjes door het dolle heen en sprongen en hupte in het rond.
De tweede keer , een paar weken later rende de lammetjes over de wei , zo hard dat er onrust in de de kudde onstond.
De derde keer liepen de jongen al mee in de kudde en graasde rustig met de groep mee.












Af en toe lopen er wat hindes doorheen.



Onder het kopje video's kunnen jullie deze vrolijke viervoeters zien.

Vrolijke groetjes Renée